Bractwo Wiecznej Miłości. LSD, haszysz i kalifornijska kontrkultura
Bractwo Wiecznej Miłości (The Brotherhood of Eternal Love) było organizacją założoną przez hipisów w Stanach Zjednoczonych w latach 60. Grupa, która początkowo interesowała się duchowością oraz zażywaniem psychodelików, z czasem przekształciła się w rozbudowaną sieć zajmującą się dystrybucją marihuany, haszyszu i LSD. Historia Bractwa nierozerwalnie łączy się z kalifornijską kontrkulturą, surfingiem oraz eksperymentami z substancjami psychoaktywnymi.
Początki Bractwa Wiecznej Miłości
Organizacja powstała w 1966 roku w Laguna Beach w Kalifornii. Od samego początku jej członkowie fascynowali się duchowością, psychodelią oraz alternatywnym stylem życia charakterystycznym dla zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. W 1968 roku grupa rozpoczęła produkcję LSD. Według władz Bractwo liczyło kilkudziesięciu członków i w ciągu kilku lat wygenerowało przychody sięgające kilkudziesięciu milionów dolarów.
John Griggs i inspiracja LSD
Jedną z kluczowych postaci Bractwa był John Griggs, wcześniej związany z gangiem motocyklowym. W 1966 roku ukradł on dużą ilość LSD hollywoodzkiemu producentowi. Griggs wraz ze swoimi współpracownikami zaczął eksperymentować z bardzo wysokimi dawkami tej substancji. Doświadczenia te miały ogromny wpływ na ich postrzeganie świata.
Latem 1966 roku John Griggs udał się do Millbrook, aby spotkać się z Timothy Learym – psychologiem, pisarzem i jednym z najważniejszych popularyzatorów LSD. Leary, uznawany przez prezydenta Richarda Nixona za „najniebezpieczniejszego człowieka w Ameryce”, wywarł znaczący wpływ na ideologię Bractwa.
Status religijny i Mystic Arts World
W październiku 1966 roku Glen Lynd, jeden z członków organizacji, zarejestrował stowarzyszenie non-profit The Brotherhood of Eternal Love. Uzyskanie statusu organizacji religijnej umożliwiło Bractwu zwolnienie z podatków.
Członkowie Bractwa, miłośnicy surfingu i kalifornijskiego stylu życia, zamieszkiwali dzielnicę Laguna Canyon, znaną jako Dodge City. W dzielnicy Sleepy Hollow otwarto sklep Mystic Arts World, który stał się miejscem spotkań hipisów z Laguna Beach w hrabstwie Orange. Sklep oferował akcesoria dla hipisów i palaczy, a według relacji ówczesnego policjanta Neila Purcella służył również jako przykrywka dla szerokiej sieci dystrybucji narkotyków.
Orange Sunshine i produkcja LSD
Zażywanie LSD było dla członków Bractwa doświadczeniem o charakterze objawienia. Substancja została zakazana w Stanach Zjednoczonych w 1966 roku, zaledwie kilka dni przed oficjalną rejestracją Bractwa Wiecznej Miłości.
Od 1968 roku charakterystyczna pomarańczowa tabletka LSD o średnicy około 6 mm była sprzedawana pod nazwą Orange Sunshine. Część tabletek produkowano w USA przez chemika Tima Scully’ego, jednak większość sprowadzano z Europy. Według Scully’ego Ronald Stark wprowadził do Stanów Zjednoczonych około 35 milionów tabletek LSD.
Haszysz z Afganistanu i międzynarodowe kontakty
Bractwo Wiecznej Miłości importowało duże ilości haszyszu z Afganistanu, który w tamtym okresie słynął z produkcji surowca bardzo wysokiej jakości. Z organizacją współpracował znany przemytnik i autor Howard Marks, znany jako Mister Nice.
Haszysz transportowano samolotami, ukrywając go w sprzęcie fikcyjnej grupy rockowej. Substancja była konserwowana i etykietowana jako brzoskwinie lub pomidory. Członkowie Bractwa stosowali fałszywe paszporty i przebrania, tworząc złożony system międzynarodowego przemytu. Grupa importowała również marihuanę z Meksyku, ukrywając ją w kołpakach samochodowych.
Olej konopny i ekstrakcja BHO
Członkowie Bractwa należeli do pionierów produkcji i sprzedaży oleju konopnego. Wykorzystywali między innymi ekstrakcję butanem, uzyskując koncentrat znany jako BHO (Butane Hash Oil). Produkcja odbywała się w Kabulu w Afganistanie, a następnie produkt był importowany do Stanów Zjednoczonych.
Dostępność oleju była jednak bardzo krótka. Produkcję wstrzymano po wybuchu w jednym z laboratoriów.
Upadek Bractwa Wiecznej Miłości
Początkowo Bractwo Wiecznej Miłości kierowało się ideami duchowości oraz hasłami „pokoju i miłości”, charakterystycznymi dla hipisów końca lat 60. Z czasem do organizacji zaczęli dołączać nowi członkowie, coraz bardziej skoncentrowani na handlu substancjami psychoaktywnymi.
Po śmierci Johna Griggsa w 1969 roku organizacja stopniowo traciła znaczenie. W 1973 roku skazanie kilku członków za handel narkotykami doprowadziło do ostatecznego rozpadu Bractwa.
Bractwo Wiecznej Miłości w kulturze
Historia Bractwa Wiecznej Miłości jest dziś jednym z najbardziej wyrazistych przykładów tego, jak daleko sięgała kalifornijska kontrkultura lat 60. i 70. Dla jej członków LSD i haszysz nie były jedynie substancjami psychoaktywnymi, lecz narzędziami poszukiwania sensu, duchowości i alternatywnego sposobu życia. Surfing, wspólnotowość i psychodelia tworzyły spójny światopogląd, który na krótki moment wydawał się realną alternatywą wobec dominującej kultury tamtych czasów. Choć Bractwo Wiecznej Miłości przestało istnieć na początku lat 70., jego dziedzictwo przetrwało w kulturze popularnej, literaturze i filmie. Orange Sunshine stało się symbolem psychodelicznej epoki, a sama organizacja do dziś funkcjonuje jako legenda kalifornijskiej kontrkultury. To opowieść o granicach wolności, eksperymentu i idealizmu, która do dziś fascynuje kolejne pokolenia.
Dla chcących jeszcze bardziej zgłębić temat, historia Bractwa Wiecznej Miłości została opisana w książce „Brotherhood of Eternal Love” autorstwa Stewarta Tendlera i Davida Maya. Wspomnienia Timothy’ego Leary’ego, zawarte w autobiografii „Flashbacks”, również odnoszą się do działalności Bractwa. Natomiast w 2016 roku premierę miał film dokumentalny „Orange Sunshine. The true story of friends, family and one hundred million hits of acid” w reżyserii Williama A. Kirkleya, zawierający wypowiedzi byłych członków organizacji.
Przeczytaj na Soft Secrets także o:
OldSkool i NewSkool na współczesnym rynku marihuany
L
Luke.Konopiacki
