Pochodzenie odmiany haze. Kronika legendarnej sativy

Kuźnia kultury​. Kalifornia lat 60.

Pod koniec lat 60. Kalifornia stała się prawdziwą kuźnią kultury, sprzyjającą pojawieniu się odmiany Haze. Region ten był przesiąknięty kontrkulturą: często odbywały się wymiany nasion, a growerzy testowali lokalne odmiany przywiezione przez podróżników z całego świata.

Haze Brothers i pierwsze selekcje​

Dwóch lokalnych growerów, znanych jako Haze Brothers, cierpliwie wybierało rośliny o długim okresie kwitnienia i wyjątkowych profilach aromatycznych. Według ówczesnych relacji bracia uprawiali głównie w szklarniach w okolicy Corralitos w hrabstwie Santa Cruz, hodując późne odmiany sativa przez grudzień i styczeń. Sprzedawali oni partie dla „koneserów” (w latach 70. za cenę do 200 dolarów za uncję, a niektóre wyjątkowe kwiaty nawet za 500 dolarów) i nadali opisowe nazwy kilku fenotypom, takim jak Purple Haze, Silver Blue Haze i Lime Green Haze. Wśród oryginalnych odmian wymieniono kolumbijskie (Highland Gold, Wacky Weed), południowoindyjskie z Kerali oraz meksykańskie, wybrane do dojrzewania w szklarniach na szerokości geograficznej Santa Cruz (36,9 N).​

Skład genetyczny Original Haze​

Wynik krzyżówki lokalnych odmian sativa, oryginalna Haze pozostaje słabo udokumentowana, chociaż obecnie pojawia się pewien konsensus: najpierw krzyżówka meksykańska x kolumbijska, następnie wzbogacona o linię tajską i prawdopodobnie indyjską z regionu Kerala. Ta mieszanka wyjaśnia jej słynne cechy: bardzo długi okres kwitnienia (12–16 tygodni), aromaty kadzidła/szlachetnego drewna/cytrusów, którym towarzyszy pobudzające działanie na mózg. Według niektórych źródeł Original Haze jest w 100% ustabilizowaną hybrydą sativy, tworzoną w trzech fazach: 1. rok: żeńskie kolumbijskie/meksykańskie rośliny x importowane męskie rośliny sativa; 2. rok: przy użyciu męskich roślin z południowych Indii (Kerala); 3. rok: przy użyciu męskich roślin tajlandzkich.​

Profil chemiczny Haze​

Pod względem chemicznym zazwyczaj występują monoterpeny (terpinolen, ocimen, α/β-pinen, limonen) i seskwiterpeny (β-kariofilen, humulen) z nutami żywicy/kadzidła; proporcje różnią się w zależności od selekcji.​

Wojna z narkotykami i migracja do Europy​

W latach 80. ewolucja amerykańskiego systemu sądownictwa, naznaczona eskalacją wojny z narkotykami, głęboko zakłóciła ekosystem marihuany, znacznie zwiększając ryzyko karne. W Kalifornii operacja CAMP (od 1983 r.) zwiększyła liczbę likwidacji upraw z użyciem helikopterów, a w 1989 r. operacja Green Merchant wymierzona była w sklepy ogrodnicze, media i tysiące growerów (przeszukania, zamrożenie aktywów, aresztowania), przyspieszając przejście na uprawę indoor i zmuszając niektórych graczy do poszukiwania bardziej realnych rozwiązań w zakresie ochrony i uprawy odmian. W ten sposób wielu entuzjastów zwróciło się ku drugiej stronie Atlantyku.​

Holandia. Nowa przystań dla Haze​

Holandia, dzięki tolerancji wynikającej z nowelizacji ustawy Opiumwet z 1976 r. (kawiarnie pod pewnymi warunkami, tolerowane niewielkie posiadanie), oferuje właśnie taki ekosystem, w którym sprzedaż detaliczna i obrót nasionami mogą być organizowane w sposób bardziej otwarty. W tym kontekście Sam „Skunkman” (David Watson) osiadł około 1984 roku z zapasami obejmującymi Original Haze i współpracował z Robertem C. Clarke'em (Sacred Seeds/Cultivators Choice) w celu zachowania różnorodności O-Haze poprzez szeroko zakrojone otwarte zapylanie i minimalną selekcję, traktując O-Haze przede wszystkim jako materiał hodowlany.​

Sacred Seeds i Cultivators Choice​

Partie Original Haze były w obiegu już w 1976 roku za pośrednictwem Sacred Seeds, a w katalogu Cultivators Choice #4 (jesień 1985) O-Haze jest wymieniona jako czysta sativa, opisana jako kapryśna hybryda (około 10% roślin efektownych, 75% „dobrych”, 10% słabych), o słodkim smaku i energetyzującym działaniu, ale bardzo późno dojrzewających i nieodpowiednich do uprawy na zewnątrz w klimacie północnym.​

Adaptacja Haze w Europie​

W Europie architektura Haze musiała zostać przemyślana na nowo. W Holandii hodowcy mieli do czynienia z ciasnymi wnętrzami i umiarkowanymi zimami. W latach 80. i 90. postanowiono więc skrzyżować Haze z genetyką bardziej indica/afgańską, aby skrócić okres kwitnienia, zwęzić roślinę (bardziej krępa i dyskretna) i wprowadzić nowe cechy.​

Trójca Haze A/B/C Nevil Schoenmakers​

W Nevil Schoenmakers trójca Haze A/B/C stanowi podstawę: A i C, dwa kluczowe męskie odmiany, służą jako elementy składowe hybryd, które są łatwiejsze w uprawie (wysokość, dojrzałość, budowa), od pierwszej NL/Skunk x Haze po kultowe Neville’s Haze i Super Silver Haze. A Haze wyraża nutę przyprawową/kolumbijską, C skłania się ku nutom ziemistym/kakaowym/tajskim, natomiast żeńska B została odrzucona. Ostatecznie A i C stały się prawdziwymi filarami linii takich jak NL5 x Haze i Neville’s Haze.​

Dziedzictwo Original Haze​

Od czasu powstania tej genetyki pojawiło się wiele alternatywnych teorii. Jednak poza legendami, Haze to historia spotkania: tropikalnych odmian, upartych hodowców i kontrastującego kontekstu prawnego. Amerykańskie represje z lat 80. paradoksalnie przyspieszyły eksport tej genetyki do pragmatycznej przystani, jaką była Holandia, gdzie można ją było zachować i skrzyżować z innymi liniami, aby zyskać na praktyczności bez utraty niektórych bardzo szczególnych cech. To właśnie ta alchemia, od oryginalnej późnej Haze do nowoczesnych hybryd, sprawiła, że genetyka ta stała się dostępna dla znacznie większej liczby growerów i konsumentów.

OldSkool i NewSkool na współczesnym rynku marihuany

Angola Red, Oaxacan i Red Lebanon

Simon i Serious Seeds: pasja do konopi, która zmieniła życie