Trichoderma. Naturalna pomoc w zdrowej uprawie
Trichoderma harzianum
Grzyby promujące wzrost roślin (PGPF) to heterogeniczna grupa niepatogennych grzybów występujących w glebie, konkretnie w ryzosferze, na powierzchni oraz wewnątrz korzeni roślin. Grzyby PGPF nawiązują mutualistyczne relacje ze swoimi roślinami żywicielskimi, dostarczając im szerokiego wachlarza korzyści. Poprawiają pobieranie składników odżywczych, stymulują rozwój korzeni, zwiększają wigor roślin oraz chronią je przed mikroorganizmami patogennymi. Spośród grzybów PGPF używanych w uprawie marihuany najbardziej powszechny jest rodzaj Trichoderma.
CO TO JEST?
Trichoderma to rodzaj grzybów nitkowatych należących do rodziny Hypocreaceae. Jest to grzyb kosmopolityczny, występujący we wszystkich typach gleb na całym świecie. Został po raz pierwszy opisany przez mykologa Christiana Hendrika Persoona w 1794 roku. Od tego czasu zidentyfikowano 88 różnych gatunków należących do rodzaju Trichoderma. Ten typ grzybów potrafi szybko kolonizować różnorodne podłoża w różnych warunkach środowiskowych. Wiele gatunków Trichoderma to niewirulentne, oportunistyczne grzyby symbiotyczne; innymi słowy, mogą nawiązywać mutualistyczne relacje z roślinami bez powodowania im szkody. Jednym z aspektów czyniących Trichoderma bardzo interesującym jest jego zdolność do wydzielania szerokiego wachlarza substancji, takich jak enzymy hydrolityczne i metabolity wtórne, które są korzystne dla roślin.
KORZYŚCI Z TRICHODERMA
W rolnictwie Trichoderma stosuje się głównie jako biologiczny środek kontroli chorób grzybowych, w tym Fusarium, Pythium i Rhizoctonia. Skuteczność Trichoderma przeciwko grzybom pasożytniczym opiera się na szeregu mechanizmów: mykopasożytnictwie, konkurencji, aktywacji RAS oraz antybiozie.
Mycopasożytnictwo to metoda bezpośredniego ataku na patogeny poprzez wydzielanie enzymów hydrolitycznych uszkadzających ich ściany komórkowe oraz rozwój grzybni wewnątrz ich organizmu, prowadzący do ich śmierci. Konkurencja to mechanizm obronny charakterystyczny dla ryzosfery, w którym grzyby rodzaju Trichoderma kolonizują podłoże i pobierają z patogenu niezbędne składniki odżywcze, tym samym go uszkadzając. Antybioza to system, przez który Trichoderma uwalnia substancje zmieniające metabolizm pasożytów i hamujące ich rozwój, czyniąc je nieszkodliwymi dla roślin. Poprzez wydzielanie metabolitów wtórnych Trichoderma aktywuje również system SAR rośliny, skrót od Systemic Acquired Resistance (nabyte systemowe oporności), endogenny system obrony obejmujący całą roślinę przed atakiem patogenów.
Trichoderma ma ogromną zdolność do pozytywnego wpływu na architekturę korzeni. Nie jest jeszcze jasne, jak wywiera ten wpływ, ale wiadomo, że kolonizuje korzenie roślin i stymuluje ich rozwój. System korzeniowy rośnie mocny i silny, jego powierzchnia znacząco się zwiększa wraz z liczbą i grubością włosków korzeniowych, co w konsekwencji zwiększa zdolność rośliny do pobierania wody i składników odżywczych z gleby.
Jedną z najbardziej interesujących korzyści Trichoderma jest jego zdolność do uwalniania szerokiego zakresu składników odżywczych poprzez różne procesy biologiczne, takie jak chelatacja, mineralizacja i rozpuszczanie. W pierwszym przypadku Trichoderma produkuje siderofory – substancje o niskiej masie cząsteczkowej zdolne do wiązania żelaza, przekształcając je w formę przyswajalną dla roślin. Mineralizacja to proces, w którym składniki odżywcze są uwalniane z matrycy organicznej, przekształcane w proste związki nieorganiczne łatwo dostępne dla roślin. Rozpuszczanie fosforu to bardzo ważny proces biologiczny, ponieważ rośliny potrzebują dużych ilości tego pierwiastka przez cały cykl życiowy. Gleba jest bogata w fosfor, ale jego dostępność jest ograniczona z powodu jego uwstecznienia w postaci nierozpuszczalnych związków. Trichoderma uwalnia enzymy i kwasy organiczne przekształcające fosfor w formy rozpuszczalne, czyniąc go dostępnym dla roślin.
Korzyści z Trichoderma nie ograniczają się do ryzosfery; stosowane na części nadziemne rośliny – czyli gałęzie i liście – może zwiększać fotosyntezę. Uważaj przy aplikacjach dolistnych; niektóre badania wykazały, że te mikroorganizmy pozostają w resztkach w kwiatostanach nawet po ich wysuszeniu, potencjalnie stwarzając ryzyko zdrowotne.
JAK STOSOWAĆ
Trichoderma można stosować na każdym etapie uprawy marihuany, choć jest najbardziej skuteczne od samego początku. Grzyby Trichoderma sprzedawane są głównie w formie stałej, konkretnie w proszku, wymieszanym z materiałem inertnym. Inokulacja jest najpowszechniejszą metodą; podczas przesadzania proszek rozsypuje się na dnie dołka, gdzie będzie sadzona roślina, w kontakcie z korzeniami. Inna metoda polega na wymieszaniu Trichoderma z całym podłożem podczas jego przygotowania. Można je również aplikować przez nawadnianie, mieszając z roztworem odżywczym. Aplikacje dolistne to kolejna metoda użycia. Najskuteczniejszym sposobem użycia Trichoderma jest posypanie nim nasion bezpośrednio przed kiełkowaniem. Dawki aplikacji Trichoderma różnią się w zależności od producenta. Najczęściej używanym szczepem Trichoderma w uprawie marihuany jest Trichoderma harzianum.
Przeczytaj na Soft Secrets także o:
Odległość między oświetleniem a roślinami
L
Luke.Konopiacki
