Afgańskie konopie. Dziedzictwo kulturowe i genetyczne

Korzenie współczesnej kultury konopnej
Niewiele krajów może stwierdzić, że miało tak duży wpływ na przemysł konopny jak Afganistan. Jednak przez ostatnie czterdzieści lat, od czasu interwencji Związku Radzieckiego w 1979 r., a następnie dojścia do władzy talibów i amerykańskiej okupacji wojskowej, dla większości entuzjastów konopi było tam zbyt niebezpiecznie. Ponieważ jest to jedna z najstarszych kultur konopnych na świecie, wizyta na polach i w palarniach haszyszu w północnym Afganistanie przypomina powrót do źródeł współczesnej konsumpcji konopi.

Korzenie współczesnej kultury konopnej

Selekcja roślin i ekstrakcja żywicy to dwa główne obszary przemysłu konopi indyjskich i wszystko to mogło się rozpocząć gdzieś w Azji Środkowej. Wśród możliwych miejsc pochodzenia marihuany północny Afganistan jest zdecydowanie wysoko na liście. Sąsiednie kraje podzielały tę samą miłość do rośliny konopi i produktów z niej, ale wojna z narkotykami w XX wieku prawie całkowicie to wymazała.

Afganistan jest jednym z najstarszych krajów, które wybrały konopie indyjskie ze względu na ich właściwości psychoaktywne. To, co botanicy nazywają „rasami lądowymi” lub „czystymi szczepami” w odniesieniu do starożytnych szczepów udomowionych, wciąż kwitnie w Afganistanie, i nawet jeśli tak naprawdę nie pasuje do klasycznej taksonomii marihuany, odróżniającej Sativa i Indica, to faktycznie wykazuje niesamowitą różnorodność.

Różnorodne kształty roślin, kolory i aromaty liści na jednym polu sprawiają, że ta różnorodność uderza w jednorodność pól konopi indyjskich, które możemy obserwować w innych miejscach produkcji konopi indyjskich. Nasiona z poprzedniego roku wysiewa się wiosną, co utrwala tysiącletnią selekcję afgańskich konopi, zdają się one rosnąć bez większej troski aż do zbiorów od października do końca grudnia.

Afgańskie-konopie
Technika „Naysha”

Afgańczycy wybierali rośliny konopi produkujące ogromne ilości lepkiej żywicy, ponieważ nie palą wypielęgnowanych pąków, ale przesiewają wszystkie swoje plony, aby wydobyć haszysz. Tureckie wiersze z XV wieku, opisujące styl życia sufich z Chorasanu (średniowieczna nazwa Afganistanu), są najwcześniejszymi pisanymi źródłami nt. marihuany, lokalizującymi początki haszyszu między północnym Iranem a północnym Afganistanem. Ta średniowieczna haszyszowa tradycja rozprzestrzeniła się najpierw w całym świecie muzułmańskim, później została wprowadzona do Europy w XIX wieku przez żołnierzy Napoleona. W latach 60. hipisi podróżujący szlakiem haszyszowym wprowadzili nasiona afgańskie i technikę przesiewania haszu do Maroka, aby zaspokoić rosnący popyt w Europie.

Afgańskie-konopie
Pole konopi, początek grudnia, Balkh

Mniej więcej w tym okresie pojawiła się współczesna kultura marihuany, kiedy „podziemni hodowcy” zaczęli zbierać nasiona marihuany z całego świata i uprawiali je na swoim podwórku, aby rozpocząć bardziej intensywną selekcję niż to, co robiono przez tysiąclecia. Wybór technik szybko ewoluował od pola do szklarni, aby teraz uprawa mogła odbywać się w wyrafinowanych laboratoriach, w których rośliny są krzyżowane lub samozapylane, aby stworzyć bardzo silne polibrydy, nasiona feminizowane lub automatycznie kwitnące odmiany XXI wieku. Ponieważ selekcja roślin ma na celu ustabilizowanie jednej konkretnej ekspresji genetycznej, teraz zdajemy sobie sprawę, że z kilku szczepów przodków (w tym afgańskich ras lądowych) przemysł konopi stworzył ogromną liczbę współczesnych hybryd konopi indyjskich, z pewnością wysoce psychoaktywnych, ale wykazujących, zgodnie z ostatnimi badaniami, bardzo małe różnice genetyczne.

Wraz z globalnym rynkiem internetowym rolnicy konopni w większości zaczęli wysiewać mocne zachodnie nasiona konopi. Ponieważ konopie łatwo się zapylają, te geny rozprzestrzeniły się na całym świecie, co ma katastrofalne konsekwencje dla różnorodności konopi. Obecnie wyzwaniem jest znalezienie pól konopi, na które nie wpłynęła ta ogólnoświatowa normalizacja lub skunkizacja – poza Afganistanem, który pozostawał niedostępną twierdzą od czasu otwarcia pierwszego legalnego banku nasion konopi w Amsterdamie.

Afgańskie-konopie
Suchy pączek konopi z Sholgara

Wraz z rozwojem technik doboru zmieniła się ekstrakcja i oczyszczanie żywicy konopnej. Pomimo ostatnich zmian technicznych w produkcji koncentratów (BHO, żywice, dabsy …) z udziałem rozpuszczalników chemicznych i wyrafinowanych narzędzi, uznana na całym świecie wiedza afgańskich mistrzów haszyszu, łączenie przodków dzisiejszych szczepów konopi i regionalne metody konserwowania pozostają niezrównaną receptą na wysoką wartość lokalnych produktów z konopi indyjskich.

Kultura haszyszowa we współczesnym Afganistanie

Wczesna historia marihuany i haszyszu wciąż jest przedmiotem debaty, ale dowody na istnienie tutaj fundamentów współczesnej kultury konopnej są widoczne w całym Afganistanie. Znaczna część populacji nadal zażywa marihuanę na różne sposoby: w miastach dość często obserwuje się Afgańczyków palących skręty w pustych papierosach wypełnionych haszem, czasem zmieszanym z odrobiną tytoniu, albo w chilum – to tradycyjny sposób palenia haszyszu w Afganistanie. Grupy przyjaciół zbierają się w starych Chilum-Khanas (domach chilum), gdzie mogą palić z chilum w zamian za niewielkie datki. Hodowcy marihuany mają zazwyczaj wydzielony pokój, w którym mogą przyjmować swoich męskich przyjaciół, gdzie rozmowę i śmiech wspiera zielona herbata i ogromne ilości haszyszu.

Według legendy sanktuarium Baba Ku w mieście Balkh jako pierwsze propagowało marihuanę jako lek i nadal jest popularnym punktem orientacyjnym. Inna technika zwana „Naysha”, bardziej popularna na obszarach wiejskich, może być nawet wcześniejsza niż chilum i joint: haszysz umieszcza się się na płonącym żarze, a opary są wdychane przez słomkę i wodę w ustach.

W większości języków zachodnich używamy terminu „haszysz”, arabskiego terminu na „zioło”, Afgańczycy używają perskiego słowa „charas” (oznaczającego „skórzaną torbę”), aby nazwać ekstrakt żywiczny otrzymany przez przesiewanie suchych roślin konopi indyjskich. Może to zabrzmieć zaskakująco dla niektórych młodszych (i niektórych starszych) entuzjastów konopi, którzy wierzą, że charas jest używany wyłącznie w odniesieniu do indyjskiego materiału, co jest kolejnym znakiem, że afgańska kultura marihuany była zbyt długo w izolacji. Tradycja konopna nie zmieniła się tutaj od czasów średniowiecza, pomimo konfliktów regionalnych i międzynarodowych, które zbyt długo dławią ludność Afganistanu, dlatego każda podróż w tym regionie wymaga poważnego i mądrego planowania.

konopia-indyjska
Afgańskie chilum

Ciągłość historii konopi indyjskich, od ras lądowych po hybrydy, od tradycyjnych haszyszów po nowoczesne koncentraty, jest nadal zauważalna na świecie, nie tylko w Afganistanie. Jednak wraz z powszechną na całym świecie standaryzacją marihuany, prawdziwe szczepy jej przodków stają się coraz trudniejsze do znalezienia. Jednak u zarania pierwszej genetycznie zmodyfikowanej marihuany stanowią one naszą jedyną szansę na utrzymanie prawdziwej różnorodności odmian konopi, z lepszą odpornością na szkodniki i choroby. Najwyższy czas, aby entuzjaści konopi powstali i popracowali nad ochroną przodków dzisiejszych konopi, a także nad tradycyjnymi metodami przetwarzania tej rośliny.

Tekst i fotografie @lucaswiseup

Ostatnie artykuły

O Soft Secrets

Soft Secrets jest wiodącym źródłem informacji na temat marihuany; jej legalizacji, kultury, rozrywki i medycyny dla oddanych i różnorodnych odbiorców na całym świecie. Kluczem jest łączenie ludzi o podobnych zainteresowaniach, poprzez odpowiednie i aktualne informowanie na temat zdrowia, stylu życia i możliwości biznesowych, jakie oferuje szeroko pojęta branża konopna.

CZY POTRZEBUJESZ POMOCY I MASZ PROBLEM Z NARKOTYKAMI? SKONTAKTUJ SIĘ Z TWOJĄ LOKALNĄ GRUPĄ WSPARCIA, NAJSZYBCIEJ JAK TO MOŻLIWE. W PRZYPADKU OKOLICZNOŚCI ZAGROŻENIA ZDROWIA I ŻYCIA – ZADZWOŃ 112 JUŻ TERAZ!

Zostaw komentarz